ปกติไม่เคยต้องโพสต์อะไรแบบนี้...แต่นี่คือ ปวดกบาลมากจริงๆ
ขอฮาวทู วิธีจัดการกับเด็กเป รตหน่อยครับ
ขอบอกก่อนว่า เราอายุ 30++ เพิ่งเปิดกิจการร้านตัดผมที่บ้านได้เดือนกว่า ก็เลยต้องอยู่บ้านตลอดเวลา แล้วปกติเป็นคนเอ็นดูเด็กนะ คือมีเด็กแถวบ้านเยอะ วิ่งเล่นกันขวักไขว่ เสียงดังโวยวาย ไอ้เราก็ไม่ว่าอะไร
พอเริ่มเห็นหน้ากันบ่อยก็เริ่มมาเล่นหน้าบ้านบ้างเข้ามาในร้านมาหยิบนู่นนี่เล่น เราก็ไม่ว่าอะไร ช่วงแรก ๆ เราและแม่ ซื้อของเล่น ซื้อขนมมาแจก ด้วยซ้ำ
จนมาวันนึงเด็ก 3 คนเข้ามาขอเล่นในบ้าน เราก็อนุญาต ด้วยความที่มีของเล่นเยอะ เราชอบสะสมของเล่น ส่วนแม่ก็จะมีตุ๊กตุ่นตุ๊กตาทั้งแบบนุ่มนิ่มและปูนปั้นจุกจิก เต็มบ้าน เด็กๆมันก็หยิบนู่นนี่เล่นเราก็ใจดี อนุญาต แต่อยู่ในสายตาตลอด เห็นว่าหยิบอะไรบ้าง (ปากเด็ก 2 ใน3 จะพูดตลอด อยากได้นู่นนี่ ขอนั่นได้มั้ย อยากได้จัง ประมาณนี้ตลอด...แต่คือเราให้ไปเยอะแล้ว ไอ้ที่เราให้ไม่ได้ เป็นของรัก ของส่วนตัว มันก็ต้องมีใช่ป่ะ ก็เลยไม่ให้ แต่เราก็บอกเด็กว่าถ้าอยากเล่นก็มาเล่นได้) สุดท้ายพอเด็กจะกลับบ้านเราก็ให้เด็กเก็บของไว้ที่เดิม
...แต่มีของหาย คือเหรียญสะสมของเราเอง เป็นเหรียญที่ระลึกของสหรัฐ ราคาประมาณ 200-300 บาท เห็นกับตาว่า”ตัวแสบ” เด็กผู้ชายอายุราว 6-8 ขวบ ที่เสียงดังที่สุดในกลุ่ม มันหยิบไปเล่น เราถาม 2 ครั้ง แม่เราถามซ้ำอีก 1 ครั้ง มันก็บอกไม่เห็นไม่รู้ แต่น้องผู้หญิงที่มาด้วยกันวันนั้นก็ช่วยยืนยันว่าเห็นไอ้ตัวแสบมันเล่น แต่ไม่รู้หายไปไหน....เราไม่เอาเรื่องนะ ไม่ได้ด่าว่าอะไรด้วย
แต่ก็ตั้งใจว่าหลังจากนั้น จะไม่ให้ใครเข้ามาในร้านหรือในบ้านอีกถ้าไม่มีธุระ
แต่ก็เหมือนเด็กๆพวกนั้นรู้ตัวนะ ก็ไม่ค่อยกล้าเข้ามาในบ้านเราอีก จะมีแต่ตัวแสบ ที่ถ้าเราอยู่หน้าบ้านคนเดียว จะชอบมาทักและชอบวิ่งมาจับแมว(ของมัน)ที่หลุดเข้ามาในบ้านเราบ่อยๆ
และหลังๆมาเริ่มลามปาม เคยตะโกนเรียกชื่อเรา ห้วนๆ โดยไม่มีคำว่าพี่ (มีคนเป็นพยานเยอะ) ชอบเอาไม้เอาดาบของเล่นวิ่งมาทิ่มพุงเรา และเคยเอาเท้าของมันเขี่ยขาของเราตรงรอยสัก และถามว่าสักทำไม...เราก็ตำหนิไปอย่างใจเย็น(ข่มอารมณ์เต็มที่) ว่า อย่าใช้เท้าเล่นกับผู้ใหญ่
เราเลยพยายามใจเย็น และไม่สุงสิงกับมันแทน เวลามันเดินมาคุยด้วย เราก็ตอบนะ แต่ประมาณถามคำตอบคำ และเลี่ยง ที่จะเสวนาด้วย
เพราะอะไรนะเหรอ จริง ๆเราเป็นคนเสียงดัง และขี้หงุดหงิดมาก ๆ แต่พยายามข่มใจไว้.....กลัวจะหลุดมือฟาด กบาลเด็ก หรือหลุดปากด่าไปแรงๆ เพราะอย่างว่า บ้านติดกัน เราอยู่อาศัยที่นี่และเราก็คงต้องอยู่ตรงนี้ไปอีกนาน ที่สำคัญลงทุนกับร้านไปเยอะ ถ้ามีชื่อเสียงเสียหายในหมู่บ้าน ก็จะแย่ไปหมด
แล้วหลังๆมานี้คือ เวลาเจอหน้ากันมันก็จะเรียกพี่ แล้วชวนคุยนั่นนี่ แล้วเหมือนถามนู่นถามนี่ แล้วก็แอบเรียกชื่อเราห้วนๆ ก็เลยสงสัย ต้องการอะไร ? อยากตีสนิท? ไม่เคารพ? คิดว่าเป็นเพื่อนเล่น?
บางทีก็มาล้อเราว่า อ้วนจัง พุงใหญ่ มาลูบพุง จิ้มพุง... อายุเท่ากันนี่ถามต่อยแล้ว
ทำไม อ้วนแล้วใครจะเล่นก็ได้ ล้อก็ได้ บูลลี่ก็ได้งี้หรอ...หน้าตา ดูใจดี เลยคิดว่าเราไม่ถือสางี้หรอ....
(ความดุไม่ต้องถาม สมัย ปวช. ขนาดแขนใส่เฝือก ยังถือไม้ไล่ตีคนมาแล้ว...ถามเพื่อนผมได้)
ที่สำคัญเผลอๆ เราจะแก่กว่าพ่อแม่มันอีก....
แล้วผมต้องเสียเวลาไปอบรมสั่งสอนมันมั้ย ใช่หน้าที่มั้ยผมมั้ยที่ต้องบอกเด็ก ว่าอะไรควรไม่ควร ...อยากอยู่อย่างสงบอ่ะ...
เคยคิดจะไปคุยกับพ่อแม่เด็กตัวแสบว่า ให้อบรมสั่งสอนลูกบ้าง แม่เราก็ห้ามไว้
.....ทำไงดี....ประสาทจะกิน
ขอฮาวทู วิธีจัดการกับเด็กเป รตหน่อยครับ
ขอฮาวทู วิธีจัดการกับเด็กเป รตหน่อยครับ
ขอบอกก่อนว่า เราอายุ 30++ เพิ่งเปิดกิจการร้านตัดผมที่บ้านได้เดือนกว่า ก็เลยต้องอยู่บ้านตลอดเวลา แล้วปกติเป็นคนเอ็นดูเด็กนะ คือมีเด็กแถวบ้านเยอะ วิ่งเล่นกันขวักไขว่ เสียงดังโวยวาย ไอ้เราก็ไม่ว่าอะไร
พอเริ่มเห็นหน้ากันบ่อยก็เริ่มมาเล่นหน้าบ้านบ้างเข้ามาในร้านมาหยิบนู่นนี่เล่น เราก็ไม่ว่าอะไร ช่วงแรก ๆ เราและแม่ ซื้อของเล่น ซื้อขนมมาแจก ด้วยซ้ำ
จนมาวันนึงเด็ก 3 คนเข้ามาขอเล่นในบ้าน เราก็อนุญาต ด้วยความที่มีของเล่นเยอะ เราชอบสะสมของเล่น ส่วนแม่ก็จะมีตุ๊กตุ่นตุ๊กตาทั้งแบบนุ่มนิ่มและปูนปั้นจุกจิก เต็มบ้าน เด็กๆมันก็หยิบนู่นนี่เล่นเราก็ใจดี อนุญาต แต่อยู่ในสายตาตลอด เห็นว่าหยิบอะไรบ้าง (ปากเด็ก 2 ใน3 จะพูดตลอด อยากได้นู่นนี่ ขอนั่นได้มั้ย อยากได้จัง ประมาณนี้ตลอด...แต่คือเราให้ไปเยอะแล้ว ไอ้ที่เราให้ไม่ได้ เป็นของรัก ของส่วนตัว มันก็ต้องมีใช่ป่ะ ก็เลยไม่ให้ แต่เราก็บอกเด็กว่าถ้าอยากเล่นก็มาเล่นได้) สุดท้ายพอเด็กจะกลับบ้านเราก็ให้เด็กเก็บของไว้ที่เดิม
...แต่มีของหาย คือเหรียญสะสมของเราเอง เป็นเหรียญที่ระลึกของสหรัฐ ราคาประมาณ 200-300 บาท เห็นกับตาว่า”ตัวแสบ” เด็กผู้ชายอายุราว 6-8 ขวบ ที่เสียงดังที่สุดในกลุ่ม มันหยิบไปเล่น เราถาม 2 ครั้ง แม่เราถามซ้ำอีก 1 ครั้ง มันก็บอกไม่เห็นไม่รู้ แต่น้องผู้หญิงที่มาด้วยกันวันนั้นก็ช่วยยืนยันว่าเห็นไอ้ตัวแสบมันเล่น แต่ไม่รู้หายไปไหน....เราไม่เอาเรื่องนะ ไม่ได้ด่าว่าอะไรด้วย
แต่ก็ตั้งใจว่าหลังจากนั้น จะไม่ให้ใครเข้ามาในร้านหรือในบ้านอีกถ้าไม่มีธุระ
แต่ก็เหมือนเด็กๆพวกนั้นรู้ตัวนะ ก็ไม่ค่อยกล้าเข้ามาในบ้านเราอีก จะมีแต่ตัวแสบ ที่ถ้าเราอยู่หน้าบ้านคนเดียว จะชอบมาทักและชอบวิ่งมาจับแมว(ของมัน)ที่หลุดเข้ามาในบ้านเราบ่อยๆ
และหลังๆมาเริ่มลามปาม เคยตะโกนเรียกชื่อเรา ห้วนๆ โดยไม่มีคำว่าพี่ (มีคนเป็นพยานเยอะ) ชอบเอาไม้เอาดาบของเล่นวิ่งมาทิ่มพุงเรา และเคยเอาเท้าของมันเขี่ยขาของเราตรงรอยสัก และถามว่าสักทำไม...เราก็ตำหนิไปอย่างใจเย็น(ข่มอารมณ์เต็มที่) ว่า อย่าใช้เท้าเล่นกับผู้ใหญ่
เราเลยพยายามใจเย็น และไม่สุงสิงกับมันแทน เวลามันเดินมาคุยด้วย เราก็ตอบนะ แต่ประมาณถามคำตอบคำ และเลี่ยง ที่จะเสวนาด้วย
เพราะอะไรนะเหรอ จริง ๆเราเป็นคนเสียงดัง และขี้หงุดหงิดมาก ๆ แต่พยายามข่มใจไว้.....กลัวจะหลุดมือฟาด กบาลเด็ก หรือหลุดปากด่าไปแรงๆ เพราะอย่างว่า บ้านติดกัน เราอยู่อาศัยที่นี่และเราก็คงต้องอยู่ตรงนี้ไปอีกนาน ที่สำคัญลงทุนกับร้านไปเยอะ ถ้ามีชื่อเสียงเสียหายในหมู่บ้าน ก็จะแย่ไปหมด
แล้วหลังๆมานี้คือ เวลาเจอหน้ากันมันก็จะเรียกพี่ แล้วชวนคุยนั่นนี่ แล้วเหมือนถามนู่นถามนี่ แล้วก็แอบเรียกชื่อเราห้วนๆ ก็เลยสงสัย ต้องการอะไร ? อยากตีสนิท? ไม่เคารพ? คิดว่าเป็นเพื่อนเล่น?
บางทีก็มาล้อเราว่า อ้วนจัง พุงใหญ่ มาลูบพุง จิ้มพุง... อายุเท่ากันนี่ถามต่อยแล้ว
ทำไม อ้วนแล้วใครจะเล่นก็ได้ ล้อก็ได้ บูลลี่ก็ได้งี้หรอ...หน้าตา ดูใจดี เลยคิดว่าเราไม่ถือสางี้หรอ....
(ความดุไม่ต้องถาม สมัย ปวช. ขนาดแขนใส่เฝือก ยังถือไม้ไล่ตีคนมาแล้ว...ถามเพื่อนผมได้)
ที่สำคัญเผลอๆ เราจะแก่กว่าพ่อแม่มันอีก....
แล้วผมต้องเสียเวลาไปอบรมสั่งสอนมันมั้ย ใช่หน้าที่มั้ยผมมั้ยที่ต้องบอกเด็ก ว่าอะไรควรไม่ควร ...อยากอยู่อย่างสงบอ่ะ...
เคยคิดจะไปคุยกับพ่อแม่เด็กตัวแสบว่า ให้อบรมสั่งสอนลูกบ้าง แม่เราก็ห้ามไว้
.....ทำไงดี....ประสาทจะกิน